okładka
okładka
strona główna w numerze nagroda Rowertouru 2014 kluby rowerowe kalendarium forum razem na rower galeria czytelników w następnym numerze archiwum o nas redakcja reklama prenumerata sieć sprzedaży partnerzy

skomentuj »
n.p.m.
strona główna >> 2 (12)/2009 >> Rama, widelec i kokpit

nowości

Burito dla roweru

Pedros – amerykański producent narzędzi, smarów i środków czystości dla rowerów zaprezentował zestaw narzędzi... »

Napęd po polsku

Grzegorz Zieliński – siedmiokrotny mistrz Polski w downhillu – wykorzystał swoje doświadczenia i opracował zupełnie nowy system... »

Światło za półdarmo

Czy tylna lampka może kosztować niespełna 13 złotych i sprawić, że rowerzysta będzie z niej zadowolony? Author Spark udowadnia, że tak! Ta... »

Kolorowy zawrót głowy

Zabawię się w szafiarkę i zaprezentuję koszulkę Pearl Izumi – amerykańskiej marki o japońskim pochodzeniu. Warto rzucić okiem na ich... »

Dzwonek z ptakiem

Jeszcze jedna mała rzecz, która z pewnością ucieszy: co powiecie na dzwonek LIIX What Bird WHITE? Dystrybutor zapewnia, że powłoka... »

Tłusty amor

Amortyzator topowego producenta przygotowany z myślą o totalnej niszy? A może to tylko u nas fatbike jest znany jedynie ze śmiesznych... »
Max Siodełkokomiks
 

poradniki

Zamiast parasola

Mało który rowerzysta celowo jeździ rowerem podczas deszczu. Niewielu też taką jazdę lubi. Deszcz jednak czasem pada, a pedałować... »

Wizyta u kardiologa

Czy jazda rowerem jest zawsze bezpieczna dla serca? – Racjonalnie uprawiany wysiłek jest korzystny dla układu krążenia, jak... »

Poradniki >> rower po kawałku


Rama, widelec i kokpit

Łukasz Wiśniowski
Usystematyzowanie nazewnictwa zwianego z rowerem ułatwi komunikację i rozwiązywanie ewentualnych problemów sprzętowych na linii rowerzysta – serwisant

Nie każdy rowerzysta musi być fachowcem w dziedzinie konstrukcji jednośladu, tak samo jak nie każdy użytkownik samochodu musi się znać na mechanice samochodowej. Znajomość własnego pojazdu nigdy jednak nie zaszkodzi, a rower ma – na szczęście – zdecydowanie mniej części niż samochód.

Przedstawiamy listę nazw części składowych roweru oraz ich krótsze lub dłuższe opisy. Ma ona na celu usystematyzowanie nazewnictwa, co powinno ułatwić rozwiązywanie ewentualnych problemów sprzętowych na linii rowerzysta – serwisant. Zastosowaliśmy możliwie oficjalne nazwy rowerowych części, starając się uniknąć naleciałości lokalnych i nazw slangowych. Ze względu na sporą objętość artykułu wydzieliliśmy dwie części. W tym numerze pod lupę weźmiemy ramę, widelec oraz kokpit. Kokpitem nazwaliśmy wszystkie części, z którymi jadący na rowerze człowiek ma bezpośredni kontakt fizyczny. W marcowym numerze „Rowertouru” opiszemy pozostałe elementy, czyli koła, ogumienie, hamulce oraz napęd roweru.
RAMA, czyli kręgosłup roweru. To do niej przykręcone są inne części składowe pojazdu. Najbardziej klasyczną i w dalszym ciągu najpopularniejszą jest konstrukcja złożona z dwóch trójkątów (przedniego i tylnego). Odstępstwa od tej sprawdzonej konstrukcji najczęstsze są w ramach z amortyzacją tylnego koła oraz tzw. ramach damskich, w których konstrukcji priorytetem jest łatwe wsiadanie i zsiadanie z roweru. Ramy takie, szczególnie w rowerach miejskich, z powodzeniem są używane także przez mężczyzn. Do budowy ram rowerowych używa się bardzo szerokiego spektrum materiałów, wśród których najpopularniejsze są: stopy stali, aluminium lub tytanu oraz kompozyty włókien węglowych.

W skład przedniego trójkąta ramy wchodzą:
Rura dolna (główna): rura łącząca główkę ramy z mufą suportu i za jej pośrednictwem z rurą podsiodłową i dolnymi widełkami tylnego trójkąta.
Rura górna: rura łącząca główkę ramy z rurą podsiodłową i górnymi widełkami tylnego trójkąta.
Rura podsiodłowa: rura łącząca górne i dolne widełki tylnego trójkąta. W nią jest wsuwany wspornik siodła, którego średnica musi być dokładnie taka sama jak wewnętrzna średnica rury podsiodłowej.

Więcej: czytaj w numerze „Rowertour”



Zdjęcie: Łukasz Wiśniowski